خدمات جداسازی اینترنت از شبکه داخلی

(Internet and Intranet Network separation Services)

حفظ امنیت و پایداری شبکه‌های سازمانی در شرایط فعلی یکی از ضروری‌ترین الزامات به شمار می‌رود. یکی از چالش‌های اصلی، جداسازی اینترنت از اینترانت و در صورت نیاز اکسترانت است تا شبکه داخلی سازمان به طور ایمن از دسترسی غیرمجاز محافظت شود و جریان داده‌های حساس تحت کنترل کامل باقی بماند. جداسازی اینترنت از شبکه داخلی آیکو شامل مشاوره، طراحی ساختار بهینه، پیاده‌سازی راهکارهای امنیتی و پشتیبانی جامع، به سازمان‌ها کمک می‌کند تا امنیت شبکه، مدیریت دسترسی‌ها و پایداری سرویس‌ها را به سطحی مقاوم و پایدار ارتقا دهند. با این رویکرد، سازمان‌ها می‌توانند ضمن محافظت از اطلاعات حیاتی، بهره‌وری شبکه داخلی و همکاری امن با شرکا و سرویس‌های خارجی را حفظ کنند.

اینترنت، اینترانت و اکسترانت چیست؟

اینترنت

اینترنت شبکه‌ای جهانی است که میلیون‌ها رایانه، سرور و دستگاه را به هم متصل می‌کند و امکان دسترسی به اطلاعات، سرویس‌ها و ارتباطات آنلاین را فراهم می‌کند. اینترنت به‌عنوان یک شبکه عمومی، دسترسی آزاد دارد و معمولاً از آن برای وب‌گردی، ایمیل، خدمات ابری و ارتباطات بین سازمان‌ها و کاربران استفاده می‌شود.

اینترانت

اینترانت شبکه‌ای خصوصی است که داخل یک سازمان راه‌اندازی می‌شود و تنها کارکنان و کاربران مجاز به آن دسترسی دارند. این شبکه داخلی به سازمان‌ها امکان می‌دهد اطلاعات حساس، فایل‌ها و سیستم‌های داخلی خود را با امنیت بالا و بدون دسترسی خارجی مدیریت کنند. اینترانت پایه‌ای برای پیاده‌سازی راهکارهای جداسازی شبکه و امنیت داده‌ها است.

اکسترانت

اکسترانت نسخه‌ای گسترش‌یافته از اینترانت است که دسترسی محدود و امن به شرکا، مشتریان یا فروشندگان خارجی فراهم می‌کند. این شبکه به سازمان‌ها امکان می‌دهد داده‌ها و سرویس‌های مشخصی را به بیرون از شبکه داخلی ارائه دهند بدون آنکه کل شبکه داخلی در معرض تهدیدات اینترنت قرار گیرد. استفاده از اکسترانت اغلب با فایروال و کنترل‌های دسترسی دقیق همراه است.

جدول مقایسه اینترنت، اینترانت و اکسترانت

ویژگیاینترنتاینترانتاکسترانت
نوع شبکهشبکه عمومی و جهانیشبکه خصوصی داخلی سازمانشبکه خصوصی با دسترسی محدود به شرکا و مشتریان
دسترسیقابل دسترس برای همه کاربران اینترنتمحدود به کارکنان و کاربران مجاز داخلیمحدود به کاربران داخلی و شرکای خارجی دارای مجوز
امنیتسطح امنیت عمومی و قابل نفوذامنیت بالا و کنترل‌شده با سیاست‌های داخلیامنیت متوسط تا بالا با کنترل دسترسی دقیق و فایروال
کاربرد اصلیوب‌گردی، ایمیل، سرویس‌های ابری، ارتباطات بین سازمان‌هامدیریت اطلاعات داخلی، فایل‌ها و سیستم‌ها، پایه پیاده‌سازی جداسازی شبکهاشتراک امن داده و سرویس‌ها با مشتریان، فروشندگان و شرکا
ارتباط با شبکه داخلیمعمولاً جدا و کنترل نشدهکاملاً در داخل سازمان و تحت نظارتاتصال محدود و امن به شبکه داخلی برای اهداف مشخص

چرا جداسازی اینترنت از شبکه داخلی حیاتی است؟

در بسیاری از سازمان‌ها، اتصال مستقیم شبکه داخلی به اینترنت، حتی با وجود فایروال، باعث افزایش ریسک‌های امنیتی، نفوذ سایبری و کاهش کنترل بر داده‌ها می‌شود. جداسازی اینترنت از شبکه داخلی یا اینترانت به سازمان‌ها امکان می‌دهد:

  • امنیت داده‌ها و اطلاعات حساس را به حداکثر برسانند.
  • خطر نفوذ بدافزارها، باج‌افزارها و حملات سایبری را کاهش دهند.
  • جریان داده‌ها را به شکل کنترل‌شده مدیریت کنند.
  • دسترسی غیرمجاز و حملات سایبری را محدود کنند.
  • امکان اجرای سیاست‌های امنیتی چندلایه و دفاع پویا را فراهم کنند.
  • عملکرد شبکه داخلی را بدون تأثیرگذاری ترافیک اینترنت بهینه کنند.
  • قابلیت مقیاس‌پذیری و مدیریت بهینه شبکه را فراهم کنند.

این خدمات برای سازمان‌های بزرگ، مراکز داده، صنایع حیاتی، بانک‌ها، سازمان‌های دولتی و شرکت‌های فناوری با الزامات امنیتی بالا ایده‌آل است.

چرا جداسازی اینترنت از شبکه داخلی حیاتی است؟

در بسیاری از سازمان‌ها، اتصال مستقیم شبکه داخلی به اینترنت، حتی با وجود فایروال، باعث افزایش ریسک‌های امنیتی، نفوذ سایبری و کاهش کنترل بر داده‌ها می‌شود. جداسازی اینترنت از شبکه داخلی یا اینترانت به سازمان‌ها امکان می‌دهد:

راه‌اندازی شبکه خصوصی سازمانی (Air Gap)
استفاده از زون‌های امنیتی و VLAN
جداسازی شبکه داخلی و اینترنت با فایروال و نقاط رابط زون (ZIP)
میکرو بخش‌بندی شبکه داخلی
پیاده‌سازی شبکه‌های نرم‌افزار محور (SDN)

خدمات جداسازی اینترنت از شبکه داخلی به سازمان‌ها امکان می‌دهد جریان داده‌ها و دسترسی‌ها را به‌صورت کنترل‌شده مدیریت کرده و امنیت شبکه داخلی را در برابر تهدیدات سایبری تقویت کنند. برای این منظور روش‌های مختلفی وجود دارد که متناسب با نیاز و سطح حساسیت اطلاعات انتخاب می‌شوند، از جمله راه‌اندازی شبکه خصوصی سازمانی (Air Gap)، ایجاد زون‌های امنیتی و VLAN، پیاده‌سازی فایروال و نقاط رابط زون (ZIP)، اجرای میکرو بخش‌بندی شبکه داخلی و طراحی شبکه‌های نرم‌افزار محور (SDN). هر یک از این روش‌ها مزایا و محدودیت‌های خاص خود را دارند و می‌توانند به‌صورت ترکیبی برای حفاظت حداکثری داده‌ها و سیستم‌های حیاتی به کار گرفته شوند. با انتخاب روش مناسب، سازمان‌ها می‌توانند سطح آسیب‌پذیری شبکه خود را کاهش داده و سیاست‌های امنیتی چندلایه و کارآمد را به‌راحتی اجرا کنند.

۱. شبکه خصوصی سازمانی (Air Gap)

یکی از امن‌ترین روش‌ها برای جداسازی اینترنت از شبکه داخلی استفاده از شبکه خصوصی سازمانی یا Air Gap است. در این روش، شبکه داخلی به طور کامل از اینترنت و شبکه‌های خارجی جدا می‌شود و هیچ مسیر مستقیم یا غیرمستقیم برای تبادل داده وجود ندارد.

دسترسی به اطلاعات داخلی تنها از طریق روش‌های کاملاً کنترل‌شده و فیزیکی امکان‌پذیر است؛ مانند استفاده از USB امن، رسانه‌های ذخیره‌سازی رمزنگاری شده یا کانال‌های یک‌طرفه (Data Diode). این جداسازی کامل باعث می‌شود احتمال نفوذ بدافزارها، باج‌افزارها یا حملات سایبری نزدیک صفر شده و امنیت داده‌های حساس و سیستم‌های حیاتی به بالاترین سطح خود برسد.

۲. زون‌های امنیتی و VLAN

روش زون‌های امنیتی و VLAN یکی از متداول‌ترین راهکارهای جداسازی اینترنت از اینترانت است که شبکه داخلی سازمان را به بخش‌های منطقی و مجزا تقسیم می‌کند. در این مدل جداسازی شبکه، هر بخش بر اساس حساسیت داده‌ها، نقش کاربران و نیازهای عملیاتی، با سیاست‌های امنیتی اختصاصی کنترل می‌شود و جریان اطلاعات میان زون‌ها تنها از طریق فایروال‌ها، سیستم‌های کنترل دسترسی (NAC) یا مدیریت ترافیک امن عبور می‌کند. این رویکرد باعث افزایش امنیت داخلی، کاهش ریسک انتشار تهدیدات و امکان اجرای دفاع چندلایه می‌شود، بدون آنکه کل شبکه از هم جدا شود. استفاده از VLAN و زون‌بندی به سازمان‌ها امکان می‌دهد مدیریت دسترسی‌ها را دقیق‌تر انجام دهند، شفافیت ترافیک شبکه را بهبود بخشند و هم‌زمان انعطاف‌پذیری لازم برای عملکرد بخش‌های مختلف شبکه را حفظ کنند.

۳. جداسازی با فایروال و نقاط رابط زون (ZIP)

استفاده از فایروال و نقاط رابط زون (ZIP) برای جداسازی شبکه داخلی از اینترنت با یکی از رایج‌ترین روش‌های افزایش امنیت شبکه سازمانی است که در آن، فایروال به‌عنوان مرز کنترلی بین اینترنت و اینترانت عمل می‌کند. در این رویکرد، تمام ترافیک ورودی و خروجی تنها از مسیرهای تعریف‌شده و بر اساس سیاست‌های امنیتی مشخص عبور می‌کند و هیچ دسترسی مستقیمی به شبکه داخلی وجود ندارد. استفاده از معماری فایروال چندلایه شامل Perimeter Firewall و Core Firewall امکان اعمال کنترل‌های امنیتی چندسطحی و تفکیک دقیق زون‌های شبکه را فراهم می‌سازد. این مدل به سازمان‌ها کمک می‌کند تا ضمن حفظ دسترسی‌های ضروری، سطح حمله را کاهش داده و مدیریت امنیت شبکه را به‌صورت متمرکز و قابل‌کنترل انجام دهند.

۴. میکرو بخش‌بندی شبکه داخلی

میکرو بخش‌بندی شبکه داخلی (Micro-segmentation) رویکردی پیشرفته در جداسازی شبکه داخلی از اینترنت است که در آن، سیاست‌های امنیتی به‌جای مرز شبکه، در عمق زیرساخت و روی سرورها، کلاینت‌ها و برنامه‌ها اعمال می‌شود. این روش با تقسیم شبکه به بخش‌های بسیار کوچک و مستقل، امکان کنترل دقیق ارتباطات داخلی و محدودسازی دسترسی‌ها را فراهم می‌کند.

در نتیجه، حتی در صورت نفوذ اولیه، حرکت جانبی مهاجم در شبکه به‌شدت محدود شده و گسترش تهدیدها مهار می‌شود. میکرو بخش‌بندی به‌ویژه در محیط‌های حساس و پیچیده، پایه‌ای برای پیاده‌سازی امنیت لایه‌ای و مدیریت دقیق جریان داده‌ها به شمار می‌رود.

۵. شبکه‌های نرم‌افزار محور (SDN)

شبکه‌های نرم‌افزار محور (SDN) رویکردی مدرن برای جداسازی شبکه داخلی از اینترنت هستند که با جداسازی لایه کنترل از زیرساخت فیزیکی، امکان مدیریت متمرکز جریان داده‌ها و سیاست‌های امنیتی را فراهم می‌کنند. در این مدل، مدیران شبکه می‌توانند به‌صورت پویا مسیر ترافیک، سطح دسترسی و زون‌های امنیتی را از طریق یک کنترل‌کننده مرکزی اعمال کنند. SDN به‌ویژه در شبکه‌های ترکیبی On-prem و Cloud نقش کلیدی در ساده‌سازی مدیریت و افزایش انعطاف‌پذیری امنیت شبکه دارد. این معماری پایه‌ای مناسب برای پیاده‌سازی سیاست‌های امنیتی پیشرفته و پاسخ سریع به تغییرات و تهدیدات شبکه محسوب می‌شود.

مزایای جداسازی شبکه داخلی از اینترنت

کاهش سطح حمله و نفوذپذیری شبکه

جداسازی شبکه داخلی از اینترنت باعث می‌شود مسیرهای دسترسی مستقیم مهاجمان حذف شده و احتمال سوءاستفاده از آسیب‌پذیری‌ها به شکل محسوسی کاهش پیدا کند.

افزایش امنیت داده‌ها و سامانه‌های حساس

با تفکیک صحیح بخش‌های شبکه، اطلاعات حیاتی، سرورها و سرویس‌های کلیدی سازمان در برابر دسترسی غیرمجاز و نشت داده محافظت می‌شوند.

کنترل دقیق جریان ترافیک و دسترسی‌ها

جداسازی شبکه امکان تعریف سیاست‌های امنیتی شفاف برای کاربران، سیستم‌ها و برنامه‌ها را فراهم می‌کند و دسترسی‌ها به حداقل موردنیاز محدود می‌شوند.

محدودسازی حرکت جانبی مهاجمان

در صورت نفوذ اولیه، تفکیک زون‌ها و بخش‌ها مانع گسترش تهدید در شبکه داخلی شده و دامنه حمله را به‌شدت محدود می‌کند.

امکان پیاده‌سازی امنیت چندلایه

جداسازی شبکه بستر مناسبی برای اجرای هم‌زمان فایروال، کنترل دسترسی، مانیتورینگ و سیاست‌های امنیتی مکمل ایجاد می‌کند.

بهبود پایش و تحلیل ترافیک شبکه

تفکیک منطقی بخش‌های شبکه باعث می‌شود رفتار ترافیکی هر بخش به‌صورت دقیق‌تر مانیتور و تحلیل شود.

افزایش پایداری زیرساخت‌های حیاتی

ایزوله‌سازی اجزای حساس شبکه از اختلالات و تهدیدات خارجی جلوگیری کرده و پایداری سرویس‌ها را افزایش می‌دهد.

کمک به انطباق با استانداردهای امنیت اطلاعات

بسیاری از الزامات قانونی و چارچوب‌های امنیتی، جداسازی شبکه را به‌عنوان یک کنترل کلیدی توصیه یا الزامی می‌دانند.

معایب و چالش‌های جداسازی شبکه

  • نیازمند دانش فنی و طراحی اصولی شبکه: پیاده‌سازی جداسازی شبکه بدون شناخت دقیق معماری، جریان داده و وابستگی سرویس‌ها می‌تواند باعث اختلال در عملکرد شبکه شود.
  • افزایش پیچیدگی مدیریت و نگهداری: با افزایش تعداد زون‌ها، سیاست‌ها و قوانین امنیتی، مدیریت روزمره شبکه نیازمند زمان و ابزارهای تخصصی بیشتری خواهد بود.
  • هزینه‌های پیاده‌سازی و عملیاتی: استفاده از تجهیزات، نرم‌افزارها و نیروی متخصص برای جداسازی شبکه می‌تواند هزینه‌های اولیه و نگهداری را افزایش دهد.
  • حساسیت بالا به خطای انسانی: هرگونه اشتباه در تعریف قوانین دسترسی یا پیکربندی زون‌ها ممکن است منجر به نشت داده یا مسدودشدن دسترسی‌های مجاز شود.
  • کاهش انعطاف‌پذیری در برخی سناریوها: در مدل‌های سخت‌گیرانه جداسازی، ارتباط بین بخش‌های مختلف شبکه ممکن است کندتر یا محدودتر انجام شود.
  • احتمال ایجاد تأخیر در ترافیک شبکه: اعمال کنترل‌های امنیتی چندلایه می‌تواند در شبکه‌های پرترافیک باعث افزایش Latency شود.
  • نیاز به پایش و به‌روزرسانی مستمر سیاست‌ها: تهدیدات سایبری پویا هستند و بدون بازبینی مداوم، اثربخشی جداسازی شبکه کاهش پیدا می‌کند.

کاربردهای جداسازی شبکه داخلی و اینترنت

  • زیرساخت‌های حیاتی و شبکه‌های صنعتی (ICS / SCADA): جداسازی شبکه در این محیط‌ها از سیستم‌های کنترلی در برابر تهدیدات سایبری و دسترسی غیرمجاز محافظت می‌کند.
  • مراکز داده و سرورهای حیاتی سازمانی: تفکیک شبکه دسترسی به منابع حساس را محدود کرده و ریسک نفوذ به سرورها و پایگاه‌های داده را کاهش می‌دهد.
  • سازمان‌های دولتی، نظامی و امنیتی: در محیط‌هایی که داده‌های طبقه‌بندی‌شده پردازش می‌شوند، جداسازی شبکه یک الزام امنیتی محسوب می‌شود.
  • مؤسسات مالی، بانکی و حقوقی: این سازمان‌ها با استفاده از جداسازی شبکه می‌توانند الزامات امنیت اطلاعات و حفاظت از داده‌های مشتریان را رعایت کنند.
  • سازمان‌های بزرگ و چند شعبه‌ای: جداسازی شبکه امکان مدیریت دسترسی کاربران، شعب و واحدهای مختلف را به‌صورت ساخت‌یافته و امن فراهم می‌کند.
  • محیط‌های ابری، Hybrid و Multi-Cloud: در این معماری‌ها، تفکیک شبکه به کنترل بهتر ترافیک و اعمال سیاست‌های امنیتی یکپارچه کمک می‌کند.
  • محیط‌های DevOps و شبکه‌های پویا: جداسازی شبکه در کنار اتوماسیون، امنیت سرویس‌ها را هم‌زمان با توسعه و تغییرات سریع حفظ می‌کند.

خدمات آیکو در حوزه جداسازی شبکه

  1. تحلیل و ارزیابی شبکه
  2. طراحی ساختار بهینه شبکه
  3. پیاده‌سازی راهکارهای امنیتی و جداسازی
  4. آموزش و آماده‌سازی کاربران
  5. پایش و بهبود مستمر

خدمات آیکو در حوزه جداسازی شبکه داخلی از اینترنت با هدف افزایش امنیت، پایداری و کنترل دسترسی‌ها به‌صورت مرحله‌ای و ساختارمند ارائه می‌شود. این فرایند با تحلیل و ارزیابی دقیق شبکه سازمان آغاز شده و پس از آن، طراحی معماری بهینه شبکه متناسب با نیازهای عملیاتی و سطح ریسک انجام می‌گیرد. در ادامه، پیاده‌سازی راهکارهای امنیت شبکه و تفکیک منطقی بخش‌ها به همراه آموزش کاربران اجرا می‌شود تا ریسک خطای انسانی کاهش یابد. در نهایت، با پایش مستمر و بهبود مداوم زیرساخت شبکه، امنیت و کارایی شبکه در برابر تهدیدات سایبری و تغییرات آینده حفظ می‌شود.

آیکو – آینده نگاران با ارائه راهکارهای جامع، امنیت و پایداری شبکه شما را تضمین می‌کند.

برای دریافت خدمات خدمات جداسازی اینترنت از شبکه داخلی و مشاوره تخصصی، با کارشناسان آیکو تماس بگیرید.

📞 تماس تلفنی ⬅️ 02142305000 ➡️

جزئیات خدمات جداسازی شبکه آیکو در ادامه بیشتر و دقیق‌تر معرفی می‌شوند:

۱. تحلیل و ارزیابی شبکه

(Network Assessment & Analysis)

  1. بررسی توپولوژی فعلی شبکه و معماری ارتباطات: ساختار فیزیکی و منطقی شبکه، ارتباط بین سوئیچ‌ها، روترها، فایروال‌ها، سرورها و نقاط اتصال به اینترنت به‌صورت کامل مستندسازی می‌شود تا وابستگی‌ها و نقاط بحرانی مشخص شوند.
  2. تحلیل جریان داده‌ها و الگوی ترافیک شبکه: مسیر حرکت داده‌ها بین کاربران، سرویس‌ها، سرورها و اینترنت بررسی می‌شود تا جریان‌های پرریسک، ارتباطات غیرضروری و نقاط فاقد کنترل امنیتی شناسایی شوند.
  3. شناسایی نقاط ضعف امنیتی و آسیب‌پذیری‌ها: پیکربندی تجهیزات شبکه، سیاست‌های دسترسی، فایروال‌ها و سرویس‌ها از نظر وجود ضعف‌های امنیتی، تنظیمات اشتباه یا نبود کنترل‌های لازم ارزیابی می‌شوند.
  4. ارزیابی سطح دسترسی کاربران، سرویس‌ها و سیستم‌ها: میزان و نحوه دسترسی هر گروه کاربری و هر سرویس به شبکه داخلی و اینترنت بررسی می‌شود تا دسترسی‌های بیش از حد (Over-Privilege) و مغایر با اصول Zero Trust مشخص گردد.
  5. بررسی انطباق با استانداردها و الزامات امنیتی: وضعیت شبکه از نظر تطابق با استانداردهایی مانند ISO 27001 ،NIST ،Zero Trust و الزامات قانونی و سازمانی ارزیابی می‌شود.
  6. شناسایی مسیرهای پرخطر و نقاط شکست (Single Point of Failure): نقاطی که در صورت نفوذ یا خرابی می‌توانند کل شبکه را تحت‌تأثیر قرار دهند، شناسایی و اولویت‌بندی می‌شوند.
  7. ارزیابی آمادگی زیرساخت برای جداسازی شبکه: بررسی می‌شود که تجهیزات فعلی تا چه حد از پیاده‌سازی VLAN، زون‌های امنیتی، فایروال‌های چندلایه، میکرو بخش‌بندی یا SDN پشتیبانی می‌کنند.
  8. تدوین نقشه راه تخصصی جداسازی شبکه: بر اساس نتایج تحلیل، یک نقشه راه عملیاتی شامل انتخاب روش مناسب جداسازی شبکه داخلی از اینترنت، اولویت‌بندی اقدامات، زمان‌بندی اجرا و برآورد هزینه‌ها ارائه می‌شود.

تحلیل و ارزیابی شبکه، پایه و مهم‌ترین مرحله در پیاده‌سازی جداسازی اینترنت از شبکه داخلی است و بدون انجام دقیق آن، هیچ راهکار امنیتی پایداری قابل‌اجرا نخواهد بود. در این مرحله، وضعیت فعلی زیرساخت شبکه سازمان به‌صورت فنی و عملیاتی بررسی می‌شود تا تصویر شفافی از جریان داده‌ها، سطح دسترسی‌ها و ریسک‌های امنیتی به دست آید. خروجی این فاز، مبنای طراحی معماری بهینه جداسازی شبکه و انتخاب روش مناسب (Air Gap ،VLAN، فایروال، Micro-segmentation یا SDN) خواهد بود.

این مرحله تضمین می‌کند که جداسازی شبکه نه به‌صورت کلی و تئوری، بلکه دقیق، هدفمند و متناسب با نیاز واقعی سازمان طراحی و اجرا شود.

۲. طراحی ساختار بهینه شبکه

(Optimized Network Architecture Design)

  1. طراحی معماری شبکه با جداسازی شفاف اینترنت و اینترانت: ساختار کلی شبکه به‌گونه‌ای طراحی می‌شود که مرز مشخصی بین شبکه داخلی، زون‌های امنیتی و اینترنت ایجاد شده و تمام ارتباطات از مسیرهای کنترل‌شده و ایمن عبور کنند.
  2. تقسیم‌بندی منطقی شبکه بر اساس حساسیت داده‌ها (Network Segmentation): شبکه به زون‌ها و بخش‌های مجزا تقسیم می‌شود تا سرویس‌ها، کاربران و سرورها متناسب با سطح اهمیت و ریسک امنیتی خود در بخش‌های جداگانه قرار گیرند و انتشار تهدیدات به حداقل برسد.
  3. طراحی سیاست‌های دسترسی و کنترل ارتباطات بین زون‌ها: سیاست‌های دسترسی بر اساس اصل حداقل دسترسی (Least Privilege) و رویکرد Zero Trust تعریف می‌شوند تا هر کاربر یا سرویس فقط به منابع ضروری دسترسی داشته باشد.
  4. تعیین نقاط ورود و خروج ایمن برای سرویس‌های حیاتی: نقاطی که نیاز به ارتباط با اینترنت یا شبکه‌های بیرونی دارند (مانند وب‌سرویس‌ها، API یا دسترسی راه دور) به‌صورت ایمن طراحی شده و از فایروال، DMZ و کنترل‌های امنیتی چندلایه استفاده می‌شود.
  5. انتخاب روش‌های مناسب جداسازی شبکه: بر اساس نیاز سازمان، ترکیبی از راهکارهایی مانند VLAN، زون‌های امنیتی، فایروال چندلایه، میکرو بخش‌بندی یا معماری SDN در طراحی لحاظ می‌شود.
  6. پیش‌بینی رشد و مقیاس‌پذیری شبکه در آینده: معماری شبکه به‌گونه‌ای طراحی می‌شود که با افزایش کاربران، سرویس‌ها یا مهاجرت به Cloud، نیاز به بازطراحی اساسی نداشته باشد و امنیت شبکه حفظ شود.
  7. در نظر گرفتن افزونگی و پایداری زیرساخت: طراحی شامل Redundancy برای تجهیزات حیاتی، مسیرهای ارتباطی و سرویس‌های امنیتی است تا از ایجاد نقاط شکست جلوگیری شود.
  8. تهیه مستندات فنی و نقشه اجرایی شبکه: کلیه ساختارها، زون‌ها، سیاست‌های دسترسی و مسیرهای ارتباطی به‌صورت مستند و قابل اجرا آماده می‌شوند تا در فاز پیاده‌سازی بدون ابهام مورد استفاده قرار گیرند.

طراحی ساختار بهینه شبکه، مرحله‌ای کلیدی پس از تحلیل و ارزیابی است که در آن نتایج فاز قبلی به یک معماری امن، مقیاس‌پذیر و قابل‌اجرا برای جداسازی شبکه داخلی از اینترنت تبدیل می‌شود. هدف این مرحله، ایجاد ساختاری است که ضمن افزایش سطح امنیت شبکه، عملکرد سرویس‌ها را حفظ کرده و امکان توسعه آینده را بدون ایجاد ریسک‌های جدید فراهم کند. در این فاز، معماری شبکه به‌گونه‌ای طراحی می‌شود که کنترل دسترسی‌ها، تفکیک زون‌های امنیتی و مدیریت جریان داده‌ها به‌صورت اصولی و پایدار انجام شود.

این مرحله کمک می‌کند که جداسازی شبکه داخلی از اینترنت نه‌تنها امن، بلکه قابل مدیریت، توسعه‌پذیر و هم‌راستا با اهداف کسب‌وکار سازمان طراحی شود.

۳. پیاده‌سازی راهکارهای امنیتی و جداسازی

(Security and Network Segregation Solutions)

  1. ایجاد DMZ و شبکه‌های امن برای سرویس‌های متصل به اینترنت: طراحی و پیاده‌سازی DMZ به‌عنوان لایه حفاظتی بین شبکه داخلی و اینترنت، سرویس‌های حیاتی مانند وب‌سرویس‌ها و ایمیل را ایزوله کرده و دسترسی خارجی را محدود و امن می‌کند.
  2. پیاده‌سازی VLAN و زیرشبکه‌ها برای تفکیک سرویس‌ها و کاربران: تقسیم‌بندی منطقی شبکه به VLAN و زیرشبکه‌ها باعث جداسازی سرویس‌ها، سرورها و کاربران با حساسیت‌های مختلف شده و انتشار تهدیدات را در شبکه کاهش می‌دهد.
  3. اعمال کنترل دسترسی مبتنی بر نقش و احراز هویت چندمرحله‌ای: با تعریف دسترسی‌ها بر اساس نقش (RBAC) و استفاده از MFA، تنها کاربران و سرویس‌های مجاز به منابع حیاتی دسترسی دارند و احتمال نفوذ داخلی یا خارجی به حداقل می‌رسد.
  4. نصب و پیکربندی فایروال‌ها، سیستم‌های IDS/IPS و پروتکل‌های رمزنگاری: اجرای فایروال چندلایه، سیستم‌های تشخیص و پیشگیری از نفوذ و پروتکل‌های امن رمزنگاری تضمین می‌کند که تمام جریان داده‌های شبکه کنترل و محافظت شوند و تهدیدات پیچیده شناسایی و مهار شوند.
  5. اجرای سیاست‌های امنیتی پویا و مانیتورینگ مستمر: راهکارهای امنیتی به‌گونه‌ای پیکربندی می‌شوند که امکان به‌روزرسانی قوانین و پاسخ سریع به تهدیدات جدید فراهم باشد و تمامی فعالیت‌های شبکه پایش و ثبت شوند.
  6. تست و اعتبارسنجی راهکارهای امنیتی: قبل از تحویل نهایی، تمامی تجهیزات و پیکربندی‌ها تست می‌شوند تا اطمینان حاصل شود که جداسازی شبکه داخلی از اینترنت به‌درستی اعمال شده و تمامی سرویس‌ها بدون اختلال قابل‌دسترسی هستند.
  7. مستندسازی و آموزش تیم فنی: کلیه پیکربندی‌ها و راهکارهای امنیتی مستندسازی شده و تیم فنی آموزش می‌بیند تا نگهداری، عیب‌یابی و توسعه آینده شبکه به‌صورت امن و مؤثر انجام شود.

پیاده‌سازی راهکارهای امنیتی هنگام جداسازی شبکه، مرحله عملیاتی پس از طراحی ساختار بهینه است و هدف آن اجرای کامل راهکارهای ایزوله‌سازی شبکه داخلی از اینترنت و حفاظت از داده‌ها و سرویس‌های حیاتی است. در این فاز، تمامی سیاست‌ها، زون‌ها و ساختارهای امنیتی تعریف‌شده در مرحله طراحی، به‌صورت عملیاتی اجرا می‌شوند تا سطح امنیت شبکه به حداکثر برسد و دسترسی‌های غیرمجاز کنترل شود.

این مرحله از جداسازی اینترنت از شبکه داخلی شبکه با ترکیب تکنیک‌های DMZ ،VLAN، فایروال، IDS/IPS و کنترل دسترسی پیشرفته، امنیت شبکه سازمان را به سطحی پایدار و قابل‌اطمینان ارتقا می‌دهد.

۴. آموزش و آماده‌سازی کاربران

(User training and preparation)

  1. آموزش تیم‌های IT و کاربران سازمانی برای کار با شبکه جداشده: دوره‌های آموزشی تخصصی به تیم‌های فنی و کاربران نهایی برای درک ساختار شبکه، نحوه دسترسی ایمن و رعایت اصول امنیت شبکه‌های داخلی ارائه می‌شود.
  2. ارائه دستورالعمل‌های عملیاتی برای مدیریت امنیت و دسترسی‌ها: راهنمای عملیاتی شامل نحوه مدیریت حساب‌های کاربری، تغییر رمزها، اعمال سیاست‌های دسترسی و رفتار ایمن در شبکه جداشده تدوین می‌شود.
  3. مشاوره در خصوص مدیریت ارتباط با اینترنت و سرویس‌های خارجی: راهکارهای امن برای انتقال داده‌ها، استفاده از سرویس‌های اینترنتی و اشتراک‌گذاری اطلاعات با رعایت اصول جداسازی شبکه داخلی از اینترنت ارائه خواهد شد.
  4. آمادگی برای پاسخ به تهدیدات سایبری و سناریوهای احتمالی: آموزش کاربران در مواجهه با ایمیل‌های فیشینگ، نرم‌افزارهای مخرب و سایر حملات سایبری که می‌توانند امنیت شبکه‌های ایزوله را تهدید کنند.
  5. تمرین و شبیه‌سازی سناریوهای عملی: سناریوهای عملی برای آموزش پاسخ سریع و صحیح به مشکلات احتمالی شبکه، از جمله اختلالات دسترسی و نفوذهای داخلی یا خارجی اجرا خواهد شد.
  6. افزایش فرهنگ امنیتی در سازمان: اطلاعاتی برای آگاهی و مسئولیت‌پذیری در کاربران نسبت به حفظ محرمانگی داده‌ها و رعایت سیاست‌های جداسازی شبکه ارائه می‌شود.

مرحله آموزش و آماده‌سازی کاربران، بخش حیاتی از پیاده‌سازی خدمات جداسازی شبکه است که اطمینان حاصل می‌کند کارکنان و تیم‌های فنی سازمان قادر به استفاده امن و مؤثر از شبکه‌های داخلی جداشده از اینترنت باشند. هدف این مرحله، کاهش ریسک انسانی، افزایش رعایت سیاست‌های امنیتی و تضمین بهره‌برداری صحیح از زیرساخت‌های ایزوله است.

در این مرحله تمام کاربران و تیم‌های فنی، مهارت لازم برای کار با شبکه‌های ایزوله و مدیریت امن دسترسی‌ها را آموزش می‌بینند تا جداسازی شبکه داخلی از اینترنت در سازمان رعایت شود.

۵. پایش و بهبود مستمر

(Continuous monitoring and improvement)

  1. مانیتورینگ لحظه‌ای شبکه داخلی و سرویس‌های متصل به اینترنت: پایش ترافیک و فعالیت‌های شبکه به‌صورت Real-time برای تشخیص رفتارهای غیرعادی و شناسایی سریع تهدیدات احتمالی
  2. شناسایی سریع تهدیدات و واکنش آنی برای جلوگیری از نفوذ: استفاده از ابزارهای امنیتی مانند IDS/IPS ،SIEM و سیستم‌های هشداردهنده برای مقابله فوری با نفوذها و حملات سایبری
  3. ارائه گزارش‌های مدیریتی و داشبوردهای تحلیلی برای تیم IT: جمع‌آوری داده‌های امنیتی و عملکردی و ارائه گزارش‌های تحلیلی به مدیران شبکه برای تصمیم‌گیری بهتر و بهبود مستمر سیاست‌های امنیتی
  4. به‌روزرسانی مداوم سیاست‌ها و تنظیمات امنیتی برای حفظ جداسازی: اصلاح و بهینه‌سازی قوانین فایروال، VLAN، نقاط رابط زون و سایر سیاست‌های امنیتی متناسب با تغییرات شبکه و تهدیدات جدید
  5. ارزیابی دوره‌ای عملکرد شبکه و امنیت: انجام بازبینی منظم بر توپولوژی شبکه، جریان داده‌ها و سطح ایزولاسیون برای اطمینان از کارایی و امنیت مداوم شبکه‌های جداشده از اینترنت
  6. افزایش قابلیت پیش‌بینی و کاهش ریسک: تحلیل روندهای شبکه و تهدیدات گذشته به سازمان کمک می‌کند اقدامات پیشگیرانه طراحی کند و احتمال وقوع رخدادهای امنیتی را کاهش دهد.

مرحله پایش و بهبود مستمر یکی از ارکان حیاتی خدمات جداسازی شبکه داخلی از اینترنت است و تضمین می‌کند امنیت، عملکرد و پایداری شبکه به‌صورت دائمی حفظ شود. این مرحله با رصد مستمر جریان داده‌ها و رفتار سیستم‌ها، امکان شناسایی تهدیدات و اعمال اصلاحات سریع را فراهم می‌کند و به سازمان کمک می‌کند سطح حملات و نفوذ را به حداقل برساند.

در انتها پایش بعد از انجام جداسازی شبکه داخلی از اینترنت به‌عنوان یک فرایند پویا و مستمر کمک می‌کند امنیت و عملکرد شبکه در طول زمان تضمین شود.

مزایای کلیدی جداسازی شبکه با آیکو

  • تجربه بیش از ۲۵ سال در حوزه امنیت شبکه: آیکو با بیش از دو دهه فعالیت تخصصی در ارائه راهکارهای امنیت شبکه و جداسازی شبکه داخلی از اینترنت، دانش عملی و تجربه گسترده برای طراحی و پیاده‌سازی راهکارهای امن و قابل‌اعتماد را دارد.
  • پشتیبانی آنلاین و سریع: خدمات پشتیبانی آیکو به‌صورت آنلاین و از راه دور ارائه می‌شود تا مشتریان در کوتاه‌ترین زمان ممکن پاسخ مشکلات و درخواست‌های خود را دریافت کنند.
  • امکان خدمات حضوری و ۲۴/۷ در قرارداد: در صورت نیاز مشتری، آیکو خدمات حضوری و پشتیبانی ۲۴ ساعته در ۷ روز هفته را فراهم می‌کند تا اطمینان حاصل شود شبکه‌های جداسازی شده به طور مستمر تحت نظارت و محافظت هستند.
  • پشتیبانی استاندارد در ساعات کاری: در حالت عادی، تیم پشتیبانی آیکو شنبه تا چهارشنبه از ساعت ۸ صبح تا ۱۷ عصر آماده پاسخگویی به مشتریان و حل مسائل شبکه‌ای است.
  • مشاوره تخصصی و شخصی‌سازی راهکارها: آیکو راهکارهای امنیت شبکه و جداسازی اینترنت از شبکه داخلی را متناسب با نیازهای هر سازمان طراحی و پیاده‌سازی می‌کند تا امنیت و عملکرد شبکه بهینه شود.
  • افزایش اعتماد و پایداری شبکه: با بهره‌گیری از خدمات آیکو، سازمان‌ها از پایداری شبکه، کاهش اختلالات و امنیت بالا برخوردار می‌شوند و مدیریت شبکه‌های پیچیده داخلی و اینترنتی ساده‌تر می‌شود.
  • استفاده از استانداردهای بین‌المللی و بهترین شیوه‌ها: تمامی راهکارهای ارائه شده توسط آیکو مطابق استانداردهای امنیتی روز دنیا و شیوه‌های توصیه‌شده برای محافظت از داده‌ها و شبکه‌های حیاتی طراحی می‌شوند.

چرا آیکو بهترین انتخاب برای استفاده از خدمات جداسازی شبکه است؟

تجربه عملی بیش از ۲۵ سال، رویکرد علمی و رعایت استانداردهای بین‌المللی باعث شده خدمات جداسازی شبکه آیکو فراتر از یک پیاده‌سازی ساده باشد و تمام لایه‌های امنیتی و عملیاتی شبکه سازمان شما را پوشش دهد. تیم متخصص ما با طراحی و پیاده‌سازی شبکه به‌گونه‌ای که:

  • امنیت و کنترل کامل بر اطلاعات حیاتی تضمین شود،
  • عملکرد بهینه و دسترسی پایدار به سرویس‌ها فراهم گردد،

به سازمان شما کمک می‌کند تا ضمن محافظت از داده‌ها، از بهره‌وری و پایداری شبکه نیز مطمئن باشد.

آماده‌اید شبکه سازمان خود را امن و جدا از اینترنت کنید؟

برای مشاوره تخصصی، ارزیابی و پیاده‌سازی جداسازی شبکه با کارشناسان آیکو – آینده نگاران تماس بگیرید:

سؤالات متداول (FAQs)

آیا خدمات جداسازی شبکه داخلی از اینترنت مناسب سازمان‌های کوچک و متوسط هم هست؟

بله. خدمات جداسازی اینترنت از شبکه داخلی نه‌تنها برای سازمان‌های بزرگ، بلکه برای شرکت‌های کوچک و متوسط نیز مناسب است. راهکارها و شیوه پیاده‌سازی این خدمت در آیکو بر اساس حجم کاربران، سرویس‌ها و حساسیت داده‌ها شخصی‌سازی شده و بهینه می‌شوند تا امنیت و کنترل دسترسی بدون ایجاد پیچیدگی اضافی حفظ گردد.

مدت‌زمان پروژه بستگی به اندازه شبکه، تعداد کاربران، سطح حساسیت داده‌ها و روش انتخابی جداسازی دارد. معمولاً از مرحله تحلیل و ارزیابی شبکه تا پیاده‌سازی کامل و آموزش کاربران بین چند هفته تا چند ماه طول می‌کشد. آیکو برنامه زمان‌بندی دقیق و نقشه راه عملیاتی برای هر سازمان ارائه می‌دهد.

بله. جداسازی شبکه امکان مدیریت امن جریان داده‌ها در محیط‌های ابری، On-prem و Hybrid را فراهم می‌کند. با استفاده از روش‌های SDN و VLAN، شبکه داخلی، اینترنت و سرویس‌های ابری به‌صورت کنترل‌شده و ایمن تفکیک می‌شوند.

آیکو پشتیبانی آنلاین در ساعات کاری استاندارد، مشاوره حضوری و امکان خدمات ۲۴/۷ را در قراردادهای ویژه ارائه می‌دهد.

خیر. طراحی معماری بهینه توسط تیم متخصص آیکو به‌گونه‌ای انجام می‌شود که عملکرد سرویس‌ها و شبکه داخلی حفظ شود. جداسازی شبکه با مدیریت جریان ترافیک، نقاط رابط ایمن و تقسیم‌بندی منطقی انجام می‌شود تا تأثیر منفی بر کارایی به حداقل برسد.

استفاده از ابزارهای مانیتورینگ لحظه‌ای، IDS/IPS ،SIEM و تحلیل ترافیک شبکه، سطح امنیت شبکه را ارزیابی و گزارش‌های مدیریتی ارائه می‌دهد.

بله. طراحی ساختار شبکه توسط آیکو با درنظرگرفتن مقیاس‌پذیری، افزونگی و رشد آینده انجام می‌شود تا در صورت افزایش کاربران، سرویس‌ها یا مهاجرت به Cloud، نیازی به بازطراحی کامل نباشد و امنیت شبکه حفظ شود.

تجهیزات شامل فایروال‌های چندلایه، سوئیچ‌های VLAN، نقاط رابط زون، سیستم‌های IDS/IPS ،Data Diode و کنترل‌کننده‌های SDN است. انتخاب تجهیزات متناسب با نیاز سازمان و روش‌های جداسازی تعیین می‌شود.